"Менин күйөрмандарымдын көпчүлүгү аялзаты экендигин жакшы билем. Андыктан жалпы эле кыргыздын кыз-келиндерине айтар элем, эң башкысы сабырдуу, токтоо, чыдамкай болгула. Жашоонун сыноолоруна сынып тамеки чегип, сыра ичип, түнкү клубдарга баруу маселеден чыгуунун жолу эмес",- деген мааниси терең кеп-кеңеши, чыгармачылыгындагы, жеке жашоосундагы жаңылыктары менен Динара Акулова бөлүштү.

– Саламатсызбы, Динара эже? Сизди маекке чакыруу үчүн байланышканыбызда бала карап убактыңыз тар болуп жатканын айттыңыз.
– Ооба, ар бир курактын өзүнүн ырахат тартуулаган учурлары болот эмеспи. Менин да таене болуп, небере жытын искеп турган убагым. Улуу неберелеримдин да ар биринин кыркын өзүм чыгарып, торолгончо кызыма кол кабыш кылгам. Азыр Маликамдын кызы Айгүндү карап жатам. Малика өзү жеке концертин берүү алдындагы иштери менен алектенип, үйдө отуруп бала кароого убактысы жок. Анын үстүнө өзү да бала. Чарчап келип наристесин жыттап эс алганы болбосо, баланы кароо ырахаты жана түйшүгү толугу менен менин моюнумда. Буюрса, кызыбыз 1 жашка толуп, там-туң басып калган учуру.

– Неберелериңизди карап туруп убакыттын өткөнү тууралуу ой жүгүртөсүзбү?
– Албетте, ойдо чек жок. Адам баласы тарыхын да, учурун да, келечегин да ойлонуп жүрөт эмеспи. Өзгөчө аялзаты.

– Андай ойлордун курчоосунда жашооңуздагы кайсы учурду артка кайтарып алгыңыз келет да, кайсы бир кетирген катаңызды оңдогуңуз келет?
– Жашоодо бактылуу өмүр сүрүү деген жок, бактылуу көз ирмемдер гана бар. Болбосо турмуш чындыгында татаал нерсе. 18 жашка эмне жетсин, ошол курагымды сагынам. Балалыгым өткөн айылымды сагынам, бирок азыр ал жакта мени күткөн эч ким жок. Энемдин үйү да сатылып кеткен. Ошол үйдүн чатырына чыгып алып "Асыл энем, таалайым менин энем" деп ырдаганымда "ай, Түмөнбай, түш, эл укса эмне дейт?" деген энемдин үнүн эстегенде жүрөгүм жылыйт. Ошол курагымды сагынам. Анан да кош бойлуу кезин ар бир аялзаты сагынса керек. Ал эми өткөн нерсеге өкүнүп калган учурлар көп эле болот. Бул өкүнүү дебейм, бирок артка кайтууга мүмкүн болсо ырчылык кесипти тандабайт белем деп калам. Анткени бул чөйрө абдан тар. Кандай кыймыл-аракет жасасаң да элдин көз алдындасың. Элге таанылып алган соң артка жол жок, бул чоң жоопкерчилик жана жүк. Анан да бул кесип жеке жашоого көпчүлүк учурда терс таасирин тийгизет. Мугалимдик, кол өнөрчүлүк кесиптери жүрөгүмө жакын.

– Бирок болбой эле кызыңыз Малика да сиздин изиңиз менен атактуулукту көздөй кадам таштады...
– Малика кичине кезинде "ушул кызым, менин жолумду жолдоп ырчы болот" деп ойлочумун. Азыр тескерисинче "бул чөйрөнүн түйшүгүн мен жакшы эле тарттым, жетишет, кызымдын түйшүгү аз болсун, башка эле кесип тандап алса" деп ойлоп калдым. Анын аял катары бактылуу болушун гана каалайм. Балдарынын мээримдүү энеси, жолдошунун сүйүктүү жары болуп эле жан дүйнөсү тынч болсун дейм.

– Убактыңыздын тардыгына карабай жеке концерт бергенге жетиштиңиз.
– Убактымдын тардыгынан көп нерсеге жетишпей калып жатам, ошентсе да аракеттенүүнүн үстүндөмүн. Былтыр жеке концертим берилбей калды эле, эки жылдык эмгектеримди чогултуп быйыл өткөрүп алдым. Анын үстүнө бала багуу да бир адамдын колун кармайт эмеспи, неберемдин тиши чыгып, буту басып түйшүктөнүп турган маалында күнү-түнү тыным жок. Айгүн да менин күн тартибиме "настройкаланып" калды (күлүп). Түнкүсүн мен жумуштан келгенден кийин анын курсагын тойгузам, жуунтам, кийимин даярдайм дегендей, ошентип биз жатканча саат 2 болуп кетет. Бирок кеч жатканын компенсациялап эртең менен кеч турат.
Бүгүн бир жакшы таанышыма жолугуп калсам "аябай чарчаңкы көрүнөсүң" дейт. Канча чарчабайын бала бакыт гана тартуулайт. Учурдан пайдаланып кичинекей наристе кучактап отурган энелерге күч -кубат каалайм. Буту баса элек, тили чыга элек периштелерин аман-эсен чоңойтуп алышсын демекчимин. Ден соолук мүмкүнчүлүк берсе көп балалуу болгон жакшы. Азыр, мисалы, менин кыздарым турмушка чыгып, үй-бүлө куруп кетишти. Кээде "балдарым көп болгондо" деген ой келет.

– Бош убактыңызда, эгер болсо, кандай эс алууну жактырасыз?
– Чынын айтсам, азыркы күндө бош убакыт жок. Азыр тойлордун, жакшылыктардын сезону, иштеп жатам. Шашып эле жүргөндөн тажап кеттим. Эртең менен деле, түштө деле, кечинде деле шашып жүргөн болом. Бир жерге барыш керек болуп калат. Анан үйдө кир жууп койгон болсом аны жайып чыкмайын жаным тынчыбайт, конок келип калса, аларды таштап кете албайм. Ошентип жатып эле бара турган жагыңа кечигип каласың. Эми болсо жаңы жылдык тартуу иштери башталды. Негизи, өмүр бою эле уйкуга зар болуп келе жатам. Тынчтыкты аябай сүйөм, тымтырс бөлмөгө кирип алып уйкум канганча уктасам жакшы эс алам. Ошентсе да элимдин дем-күчү менен талыкпай эмгектенип келем.

– Маегиңизге рахмат, талыкпай ийгиликтерди жарата бериңиз!

Чолпон Сүйүнбаева
star@super.kg