Бардыгыбыз пендебиз, «жаңылбас жаак, мүдүрүлбөс туяк болбойт» дегендей, жаңылыштык баарыбыздан кетет. Бирок ошол бир жаңылыштык бүтүндөй бир өмүрдүн өксүгүнө айланып кетпегени оң...

Туруктуулукту сактагыла, бейиште ал үчүн сыйланасыңар. Инжил китептеринен Алыс жүр, аялдардан колдон келсе, Эмесе, аял деген кыйын нерсе. Бараткан ак жолуңдан адаштырат, Эркектен амалдуураак кырк бир эсе...

Үй-бүлөдөгү үч муундун тагдыры. Аларга байланышкан окуялар... Көпчүлүктүн бүйүрүн кызыткан “Тагдыр оюну” чыгармасынын 2-бөлүгүн күтүп жаткандар үчүн бул жаңылыгыбыз жагымдуу экенине талаш жок. Бул бөлүктө каармандардын тагдыры андан ары да чиеленишип,..

Өткөн санда каарманыбыз Жакшыбекти асырап баккан апасы Асел рак оорусунан улам каза болуп, андан соң жетимди аракеч өгөй атасы үйүнөн кууп чыккандыгы баяндалган. Каранар, карманары жок Жакшыбек ушул окуядан кийин өз камын өзү көрмөй болду...

“Сүйүү жок, эч качан болгон эмес” дешет. Бирок бар экен. Ал бүтүндөй жашооңду астын-үстүн кылып, айланаңды болуп көрбөгөндөй кооз же тирүүнүн тозогу кыларын айткым келди. Менин окуям буга күбө...”

Күн өткөн сайын Жаныбек менен Алинанын мамилеси тереңдей берди. Бирок акыркы күндөрү Жаныбек бул мамиленин аягы жакындап калганын четин чыгара кулак кагыш кылып коёт. Негедир мындай мамилеге өзү да макул болгондой,..

Өткөн санда каарманыбыз Нуриза уулун кантип багарын билбей, айласыздан шаар четиндеги канал жээгине таштап кетүүгө мажбур болгон. Ымыркайды таап алган Асел күйөөсүнүн каршы болгонуна карабай аны асырап алган эле.

Көңүл жараатын айыктыруу кандай татаал жана оор?! Эркек болгондуктан, ичтен сызып, жарылып дартымды эч кимге айтпасам да, кандай абалда жүргөнүмдү жүдөө кейпим айтып турат. Өзүмдү жубаткан сайын ичимдеги бир ууч эт бир секунд тындырбай сайгылайт...

Өткөн санда каарманыбыз Нуриза жигити Андаштын жалган сүйүүсүнө алданып, кош бойлуу болуп калганы баяндалган. Арадан айлар өтүп, курбусу Альбинанын үйүндө жашап, туугандарына билдирбей төрөп алды. Нуриза мындан аркы келечеги кандай болоруна көзү жетпей турат.

Тагдыр бизди ушундай жол менен кайрадан жолуктурат деп эч качан ойлогон эмесмин. Күн сайын келип сенин жумшак, алсыз колдоруңду көпкө чейин кармап отурам. “Кандайсың?” дейсиң, эриндериңди араң кыбыратып...